Myślenice. Światowy Dzień Seniora i rozmowa z uczestnikami Dziennego Domu Senior + w Myślenicach

W światowy Dzień Seniora redaktor Arkadiusz Możdżeń wybrał się z krótką wizytą do Dziennego Domu "Senior +" w Myślenicach, aby porozmawiać z seniorami o ich wyjątkowym dniu i o tym jak to jest być seniorem.

No właśnie, jak to jest być seniorem w Myślenicach?

Bardzo dobrze, jesteśmy w większości osobami samotnymi, szukamy kontaktu z drugim człowiekiem, gramy na przykład, tak jak teraz w karty, żeby nie było czasu na nudę. To jest dla nas taka naprawdę odskocznia, jeszcze teraz są okresy zimowe, depresyjne , staramy się uciekać od tego.

Czyli to, że mają Panie takie miejsce jak dzienny dom seniora +...

Wspaniale, że mamy takie miejsce – tak to tylko w domu siedzieć i telewizor oglądać, nudzi się człowiek strasznie. Oprócz tego, że my się tu integrujemy to jeszcze ćwiczymy. Mamy panią psycholog, która pomaga nam rozwiązywać różne problemy, mamy bardzo dobre wsparcie psychiczne, ale również zaplecze rehabilitacyjne oraz opiekę pięlegniarza, który dba o pomiary ciśnienia itp. Jest pracownia, w której wykonujemy przeróżne prace, pamiątki – bardzo dużo korzyści dla seniora i pod seniora. Nigdy się tu nie nudzimy (śmiech). To jest taka prawdziwa odskocznia, jeździmy na wycieczki, latem chodzimy "na kije", ostatnio był piękny Bal Niepodległości, bardzo różne formy spędzania wolnego czasu, wigilia, andrzejki, mikołajki itd. Jesteśmy tu jak jedna wielka rodzina!

Krąży takie zdanie: żyj młody człowieku, bo życie szybko mija.

Mija, bardzo szybko mija... Jak przychodzi człowiek do wieku senioralnego to zdaje sobię sprawę, że życie tak przebiegło jakby człowiek otworzył drzwi i zamknął z powrotem – tak szybko przebiegło.

Co chciałyby Panie przekazać młodemu pokoleniu?

Żeby przede wszystkim szanowali starsze osoby. Żeby o nas pamiętali, pomogli zapewnić byt kiedy seniorzy naprawdę są w potrzebie, mieli więcej czasu, żeby przychodzili, odwiedzali, zadzwonili od czasu do czasu (to proszę grubymi literami napisać), bo zapominają, myśmy ich wychowały i wszystko, a oni tylko ten pęd życia, oczywiście, że jest ten pęd, ale telefon nie kosztuje dużo, zadzwonić zapytać jak się czujesz, czy wszysto w porządku, czy potrzebujesz czegoś – co to jest te parę minut w tym całym życiu... Z drugiej strony też trzeba powiedzieć, że mają swoją pracę, to wszystko dłużej trwa – to też nie jest tak, jak my pracowałyśmy od do i przychodziło się do domu, ale znowu powtórzymy: telefon dużo nie kosztuje...znaleźć dosłownie chwilę i zadzwonić – to wszystko. A człowiek tak czeka, patrzy na ten telefon, na drzwi, na dzwonek czy zadzwoni, a tu tylko cisza... My mamy oczywiście szacunek do tego, że mają mnóstwo zajęć i sami i z dziećmi i to jest zrozumiałe, ale nie zrozumiałe jest to, że młodzi ludzie zapominają – nie myśląc o tym, że jeżeli dożyją to ich też czeka.

W tym świecie, który jak Panie wspomniały pędzi nieubłaganie, że przez te ostatnie 20 lat, nie muszę mówić nawet 30 - świat się tak niewyobrażalnie zmienił, jak się ma odnaleźć senior w tym wszystkim, w tej nowoczesności?

No ciężko, dla nas to są bardzo trudne rzeczy odnośnie tej techniki nowoczesnej, gubimy się.

Potrzeba właśnie tych dzieci, żeby przyjechały wytłumaczyły...

Tylko dzieci właśnie, mówią tak: mówiłam Ci raz, a ja odpowiadam, że zapomniałam powiedz mi jeszcze raz – no ale przecież Ci to już mówiłam, bo oni myślą, że my mamy takie umysły jak one, nie wszystko jesteśmy w stanie zapamiętać.

Ostatnie pytanie, kończąc już. Czego sobie życzą seniorzy w ich dniu?

Cierpliwości, szacunku od młodych przede wszystkim, żeby pamiętali i odwiedzali. No i oczywiście zdrowego umysłu, żeby dalej był sprawny.

I tego też życzymy wszystkim seniorom w Myślenicach i na całym świecie!