Szukałam już wszędzie...

Dzień dobry, hejka kochani :)

Wiedzieliście, że dzisiaj - 23 lipca - obchodzimy Dzień Włóczykija? To jedna z najbardziej lubianych postaci książek i animacji o Muminkach, stworzonych przez Tove Jansson. Nie zawsze się z nim utożsamiałam, lecz...

Szukałam już wszędzie - pod marketem, komodą i między wierszami. Przecież gdzieś musi być ukryty większy cel, czerwony krzyżyk albo skrzynia pełna szczęścia na końcu tęczy. Miejsce, do którego można by było dążyć. Znaleźć odpowiedzi na pytania i rozwiać domysły pozostawione w głuchej ciszy.

Odnaleźć sens, który chwilami przysłaniałby wszystko inne - wątpliwości, wstyd i obawy dotyczące jutra.

O świcie...

W letni poranek, na sinej od mgły polanie, zastanawiamy się, czy mamy co zjeść na śniadanie. Kto nas kocha, kto przestał i czy natura, podobnie jak człowiek, równie często kłamać.

W południowym blasku...

Wstajemy ze słońcem i niemal bezwiednie, pod rękę z wiatrem, idziemy dalej. Szkoła, praca, dom, obowiązki - przecież trzeba wywiesić pranie, zdać maturę i w księdze Guinnessa zapisać się złotymi zgłoskami. Nie sposób sprostać oczekiwaniom, które długimi wieczorami szepczą, że robimy za mało.

O zmierzchu...

Gdy zapada zmrok, w bladym świetle księżyca rozmyślamy nad tym, czy decyzje, które podejmujemy, prowadzą nas w dobrą stronę. Zamykamy oczy i błagamy spadającą gwiazdę o choćby najmniejszą wskazówkę.

O ironio, a w życiu - ani kompasu, ani latarki w dłoni. Idziemy na oślep, kurczowo łapiąc się tego, co już znamy. Osiedlamy się na pewien czas - niezbyt długi i naiwni - nazbyt usilnie, by w każdej chwili móc wyruszyć w dalszą drogę.. 

Być może Włóczykij - jak wielu z nas - boi się należeć. Oddać część tego, co daje mu spokój. Pokazać, ile uroku kryje się w tym, co niewypowiedziane.

Ciągle szuka. Ucieka. Idzie. Wraca.

Tak w kółko. Z dnia na dzień. Z tygodnia na miesiąc. Nieprzerwanie - aż do kolejnej jesieni.

Być może właśnie w tym tkwi jego odpowiedź. Nie w odnalezieniu jednego miejsca na zawsze, lecz w ciągłej wędrówce.

XOXO